vigairo -ra

(< lat vicarĭu)

s
Persoa que nalgúns lugares exerce de alcalde pedáneo e que se encarga de asuntos de interese comunal.
s m [HIST]
1. Delegado nomeado polo emperador para o goberno dunha diocese, na antiga Roma.
2. Delegado dun conde, con autoridade sobre os diferentes distritos da Marca Hispánica, durante a Idade Media. Desde o s XII considerouse representante da autoridade real.
[RELIX]
1. s m
  Eclesiástico que está baixo a autoridade do reitor nunha parroquia.
2. vigairo apostólico
  Dignidade eclesiástica que, designada pola Santa Sé, rexe con xurisdición ordinaria os territorios onde aínda non está introducida a xerarquía eclesiástica.
3. vigairo capitular
  Eclesiástico elixido polo cabido catedralicio para rexer unha diocese durante a súa vacante ata a elección dun novo bispo.
4. vigairo de Cristo
  Título que se atribúe ao Papa de xeito exclusivo.
5. vigairo perpetuo
  párroco.
6. vigairo xeral
  Presbítero lexitimamente constituído que representa a persoa do bispo no exercicio da súa xurisdición. É un cargo que nomea libremente o bispo, e que cesa por morte, revogación ou renuncia deste.
7. vigairo xeral castrense/dos exércitos
  Delegado apostólico que exerce plena xurisdición eclesiástica sobre todos os dependentes do Exército e Armada. Adoita ser bispo titular.

Palabras veciñas