violoncello*

violoncello*
  1. s m [MÚS]

    Instrumento de corda composto, da familia dos laúdes, que, afinado unha oitava máis grave ca a viola (do1-sol1-re2-la2), posúe cinco oitavas de extensión. Apareceu en Italia na segunda metade do s XVII e coexistiu co seu rival, a viola de gamba, ata ben avanzado o s XVIII.

    Sinónimos: violonchelo.
  2. s

    violoncellista.