vitalismo
(< vital)
-
s
m
[FILOS]
Tendencia filosófica que considera o mundo como un ser vivo. Relaciónase co animismo e comporta un desdebuxamento do límite entre a materia animada e a espiritual.
-
s
m
[FILOS]
Doutrina filosófico-científica que establece os fenómenos biolóxicos como radicalmente irredutibles aos procesos físico-químicos. Oposto ao mecanicismo e tamén denominado neovitalismo, foi defendido, entre outros, por J. Reinke (1849-1931), J. von Uexküll (1864-1944) e, sobre todo, Hans Driesch (1867-1941).
-
s
m
[FILOS]
Conxunto de tendencias filosóficas, xurdidas a finais do s XIX como reacción ao idealismo e ao positivismo. Xenericamente denominadas filosofía da vida, caracterízanse polo antirracionalismo e a afirmación do papel central que a vida individual humana ten no mundo. Os seus principais representantes foron F. Nietzche, W. Dilthey e H. Bergson.