zunir

(< orixe onomatopeica)

v i
Facer ruído as árbores pola acción do vento.

Ex: Zunan os salgueiros no parque.
v i
Producir ruído algo que zoa.

Ex: As moscas zunían e amoláronme a sesta.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO zunir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zuno
zunes
zune
zunimos
zunides
zunen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zunía
zunías
zunía
zuniamos
zuniades
zunían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zunín
zuniches
zuniu
zunimos
zunistes
zuniron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zunira
zuniras
zunira
zuniramos
zunirades
zuniran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zunirei
zunirás
zunirá
zuniremos
zuniredes
zunirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zuniría
zunirías
zuniría
zuniriamos
zuniriades
zunirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zuna
zunas
zuna
zunamos
zunades
zunan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zunise
zunises
zunise
zunisemos
zunisedes
zunisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zunir
zunires
zunir
zunirmos
zunirdes
zuniren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
zune
-
-
zunide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles zunir
zunires
zunir
zunirmos
zunirdes
zuniren

Xerundio zunindo

Participio zunido
zunida
zunidos
zunidas