ferrotipia

ferrotipia

(< ferro + gr τυπία, deτύπος ‘tipo, copia’)

s f [IND/ARTE]

Técnica fotográfica que se empregaba para obter probas positivas directas a partir dun negativo. Inventada por Adolphe Alexandre Martin en 1852, consistía en estender unha capa fotosensible de colodión nunha fina placa metálica, cuberta con verniz negro ou marrón escuro. O revelado realizábase cunha mestura de sulfato de ferro, ácido acético e alcol; a imaxe positiva aparecía polo branqueamento con bicloruro de mercurio.

Palabras veciñas

ferrosilicio | ferroso -sa | ferroterapia | ferrotipia | ferrotitanio | ferrotungsteno | ferroucho