fideicomiso

Disposición segundo a cal unha persoa, en testamento ou en capítulos matrimoniais, deixa todos os seus bens ou unha parte a outra persoa co encargo de que os conserve e os transmita a un terceiro, chamado fideicomisario. O fideicomiso é unha categoría xurídica elaborada polo dereito romano que permite un mantemento da solidariedade e do patrimonio familiar.

Modalidade fideicomisaria caracterizada porque o herdeiro fiduciario posúe a facultade de poder escoller, entre as persoas designadas polo causante, quen entra na herdanza en calidade de fideicomisario, ou tamén a de poder distribuír libremente a herdanza entre as persoas designadas polo causante como os herdeiros fideicomisarios.

Modalidade fideicomisaria caracterizada porque o primeiro beneficiario (o herdeiro ou legatario fiduciario) ten unhas facultades dispositivas máis amplas ca as dun fiduciario normal.

Fideicomiso que consiste no encargo feito ao herdeiro por parte do testador de legar unha cousa determinada a un terceiro.

Fideicomiso segundo o que o herdeiro ten que transmitir toda a herdanza a un terceiro, aínda que ten dereito á súa parte lexítima.

Tutela á que se somete un territorio en virtude dun acordo internacional, pola cal a súa administración correspóndelle a un estado estranxeiro ou organización internacional. O fideicomiso establécese baixo a autoridade da Asemblea Xeral das Nacións Unidas e réxese pola regulamentación establecida na Carta das Nacións Unidas. Os obxectivos da administración son o fomento da paz e a seguridade internacional, a promoción do progreso social e material do territorio baixo fideicomiso e o desenvolvemento dun proceso de independencia dos pobos interesados nunha relación de respecto aos dereitos humanos e ás liberdades fundamentais. O fideicomiso remata cando o territorio accede á independencia ou cando o administrador (fideicomisario) renuncia a el.

Territorio sometido á tutela dun estado extranxeiro.