firme

1. ariante do antropónimo Firmino.

2. adx

   1. Que non se move porque está ben suxeito ou apoiado.

      Ex: Asegurádevos de que a escada estea ben firme antes de subir.

   2. Que ten dureza e consistencia.

      Ex: O exercicio axudáballe a manter os músculos firmes e fortes.

      Confrontacións: consistente.

   3. Que non treme nin varía.

      Ex: Cortou os filetes con man firme.

3. adx

   1. Que non se deixa dominar nin influír.

      Ex: Está extremadamente firme nas súas convicións. Houbo unha resolución firme por parte da comisión.

   2. Que non cambia nin se altera.

      Ex: Mantivo firmes os lazos que o unían coa familia a pesar de estar tan lonxe.

   3. Que non se conmove nin se deixa levar polas emocións.

      Ex: Pensou que se mantería firme, pero rompeu a chorar.

4. [BÉL]
   1. adx

      Aplícase ao soldado posto de pé, erguido, cos talóns xuntos e os brazos estirados pegados ao corpo.

      Ex: Puxéronse firmes cando pasou o capitán.

   2. interx ¡firmes! interx

      oz de mando coa que se ordena poñer firme a un soldado.

5. s m [CONSTR]

   1. Capa sólida de terreo sobre a que se pode cimentar cunha construción.

   2. Capa de grava colocada para afirmar unha estrada, un camiño, etc.

6. adv

   Con firmeza.

   Ex: Camiñaba firme cara á saída.

Frases feitas

• Con man firme. Con decisión e autoridade. Ex: Leva a dirección con man firme.

• De firme. Con moita intensidade. Ex: Estudiou de firme para aprobar o exame.

• En firme. De xeito definitivo. Ex: Xa saíu unha sentenza en firme sobre ese caso.

• Poñer firme a alguén. Reprender ou chamarlle a atención a alguén.