fitoterapia

Rama da medicina que emprega as plantas con propiedades terapéuticas para curar determinadas afeccións. Desde a Antigüidade grega coñécense as propiedades de numerosas drogas vexetais. Non obstante , o período verdadeiramente científico foi o s XIX co illamento dos principios activos dos vexetais, como a morfina, a estricnina, a quinina, a cafeína e a cocaína, entre outros. O desenvolvemento da química fixo posible o nacemento da quimioterapia e da farmacoloxía a comezos do s XX. O descubrimento de alcaloides, como a reserpina, a ergocristina, a vincamina e a vinblastina amosou a riqueza de recursos, aínda inexplorados, do reino vexetal. Unha das novas correntes da fitoterapia consiste en extraer das plantas substancias fisioloxicamente pouco activas, que actúan como precursores.