mónada

Elementos últimos da realidade. De orixe pitagórica, foi utilizado por Platón, por diversos autores cristiáns, Giordano Bruno e outros filósofos.

Concepto fundamental na filosofía de G. W. Leibniz, para quen é unha  substancia simple, que posúe atributos anímicos (percepción e apetición) e un dinamismo teleolóxico (é unha forza), que contrapuxo ao mecanicismo do seu tempo. Como último elemento da realidade, é indivisible e, polo tanto, non ten extensión material.

Unidade orgánica ou organismo simple microscópico.

Pequeno protozoo flaxelado.

Célula única que se produce a partir dunha espora por efecto dunha anomalía meiótica.