monotelismo
monotelismo
(< gr μονοϴελητήV)
s
m
[RELIX]
Doutrina que defende unha única vontade en Xesús Cristo. Xurdiu no s VII do monoenerxismo, referido á unidade de enerxía, e representaba unha nova forma de monofisismo que tentaba compaxinar as doutrinas monofisitas coas afirmacións do Concilio de Calcedonia. Difundiuse coa Ekthesis, obra redactada polo patriarca de Constantinopla, Serxio. O monotelismo foi condenado polo Concilio III de Constantinopla (680-681).