monotongar

Escoitar
monotongar

(< monotongo)

v t [LING]

Reducir un ditongo a unha soa vogal.

Palabras veciñas

monotipo | monotocardio -dia | monotongación | monotongar | monotongo | monotonía | monótono -na
Conxugar
VERBO monotongar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongo
monotongas
monotonga
monotongamos
monotongades
monotongan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongaba
monotongabas
monotongaba
monotongabamos
monotongabades
monotongaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotonguei
monotongaches
monotongou
monotongamos
monotongastes
monotongaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongara
monotongaras
monotongara
monotongaramos
monotongarades
monotongaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongarei
monotongarás
monotongará
monotongaremos
monotongaredes
monotongarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongaría
monotongarías
monotongaría
monotongariamos
monotongariades
monotongarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongue
monotongues
monotongue
monotonguemos
monotonguedes
monotonguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongase
monotongases
monotongase
monotongasemos
monotongasedes
monotongasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongar
monotongares
monotongar
monotongarmos
monotongardes
monotongaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
monotonga
-
-
monotongade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles monotongar
monotongares
monotongar
monotongarmos
monotongardes
monotongaren
Xerundio monotongando
Participio monotongado
monotongada
monotongados
monotongadas