koiné
koiné
(< gr κοινή‘común’)
-
s
f
[LING]
Termo que serve para designar a lingua grega que, baseada no dialecto ático, se falou no Mediterráneo a partir da época de Alexandre o Grande.
-
s
f
[LING]
Lingua común, xeral e, en oposición a dialecto, de carácter uniforme que se presenta en todo o territorio.