aclamación

1. s f

   Acción de aclamar.

   Ex: Non quedou no posto a pesar da aclamación xeral. 

2. s f

   Berro de entusiasmo dun grupo de persoas.

   Ex: Dende o interior da casa escoitaba a aclamación dos seus siareiros. 

3. s f [DER]

   Método de elección no que, sen mediar votación, se aproba unha cousa ou se elixe unha persoa a través de manifestacións ruidosas de asentimento, como por exemplo, berros e aplausos.

   Ex: Coa aclamación popular acadou o posto de alcalde nas últimas eleccións 

4. s f [MÚS/RELIX]

   Fórmula breve cantada ao unísono por un grupo numeroso de persoas; especialmente as respostas dos fieis ás accións litúrxicas.

Frases feitas

• Por aclamación. Chegar a un consenso sen recorrer a unha votación. Ex: Non houbo ningún tipo de discusión porque saíu presidente da asociación por aclamación dos veciños.