atender

(< lat attendĕre‘prestar atención a’)

v t
Pórse o cargo dalgunha cousa ou de alguén.

Ex: Atender ós convidados.
Antónimos: desatender.
v t
Satisfacer algún tipo de petición, demanda ou necesidade.

Ex: Non atenderon as peticións dos secuestrados.
v t
Ocuparse o dependente dun comercio ou outra persoa encargada dun despacho ou oficina de saber qué é o que quere un cliente ou persoa do público para servilo.

Ex: Sempre nos atende unha rapaza moi agradable na cafetería.
Sinónimos: despachar.
v i
Prestar atención, estar atento, a algunha cousa, pór coidado nalgunha cousa.

Ex: Debemos atender ó sentido das súas palabras.
v i
Ter en conta ou en consideración algunha cousa.

Ex: Atende ás recomendacións dos outros e non me fagas caso.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO atender

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atendo
atendes
atende
atendemos
atendedes
atenden

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atendía
atendías
atendía
atendiamos
atendiades
atendían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atendín
atendiches
atendeu
atendemos
atendestes
atenderon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atendera
atenderas
atendera
atenderamos
atenderades
atenderan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenderei
atenderás
atenderá
atenderemos
atenderedes
atenderán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atendería
atenderías
atendería
atenderiamos
atenderiades
atenderían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atenda
atendas
atenda
atendamos
atendades
atendan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atendese
atendeses
atendese
atendesemos
atendesedes
atendesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atender
atenderes
atender
atendermos
atenderdes
atenderen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
atende
-
-
atendede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atender
atenderes
atender
atendermos
atenderdes
atenderen

Xerundio atendendo

Participio atendido
atendida
atendidos
atendidas