diagonal

1. adx

   Que atravesa calquera cousa oblicuamente desde un extremo ata o outro.

   Ex: Fixo un camiño diagonal desde a horta ata a casa. 

2. adx

   Aplícase a unha superficie que pasa por dúas arestas non adxacentes dun poliedro.

   Ex: Este é o plano diagonal do vértice do cubo.

3. [MAT]
   1. s f

      Segmento dunha recta que une dous vértices dun polígono ou dun poliedro que non pertencen ao mesmo lado ou á mesma cara, respectivamente.

   2. s f

      Recta que corta outras paralelas pero non perpendicularmente a elas.

   3. diagonal principal dunha matriz

      Conxunto de elementos a ii dunha matriz cadrada A, caracterizados polo feito de ter un índice de fila igual ao de columna. A suma dos elementos da diagonal principal de A é a traza da matriz.

   4. matriz diagonal

      Matriz cadrada na que os elementos son todos nulos se se sacan da diagonal, é dicir, a ij =0 se i?j.

4. s f [TRANSP]

   ía que corta en ángulo agudo un grupo de vías paralelas, todas enlazadas mediante os correspondentes cambios de vía.

   Ex: Ildefonso Cerdá deseñou a diagonal de Barcelona como vía de comunicación principal da cidade. 

5. [ARQUIT]

   Nunha bóveda de crucería, nervio que a cruza diagonalmente e que pasa pola clave.

6. [MÚS]

   Disposición das cordas do piano en dous planos case paralelos, de xeito que as graves pasan en diagonal sobre as medias.

Frases feitas

• En diagonal loc adv En dirección oblicua. Ex: Atravesou o campo de fútbol en diagonal.