abluír

abluír

(< lat abluĕre)

  1. v t

    Facer puro por medio dun lavado.

    Ex: O alquimista abluíu con lume aquel mineral. Xoán o Bautista abluíu a Xesús con augas do Xordán.

    Sinónimos: purificar.
  2. v pron

    Tornarse puro mediante un lavado.

    Ex: Abluíuse coas areas do deserto antes de orar cara á Meca.

  3. v t [ARQUIV/QUÍM]

    Facer reaparecer, mediante tratamento químico, os signos borrados pola acción do tempo ou intencionadamente, escritos sobre un papel ou pergameo.

Palabras veciñas

ablepsia | Ablitas | ablución | abluír | abnaki | abnegación | abnegado -da