acéfalo -la

(< lat acephălus < grἀκέϕαλος ‘sen cabeza’ < gr ἀ ‘sen’ +κέϕαλή, -ῆς ‘cabeza’)

adx
1. Que lle falta a cabeza.
  
  Ex: Era unha escultura acéfala.
2. Que carece de xefatura ou liderado claro.
  
  Ex: A retirada inesperada do líder deixou o partido acéfalo.
s m [ANIMAL]
lamelibranquio.
adx [ANTROP/CULT]
Organización non xerarquizada. O evolucionismo cultural califica de sociedade acéfala aquela organización social, banda ou tribo, caracterizada por unha estrutura política descentralizada ou policéntrica.
adx [ARTE/ESCULT]
Que carece de testa ou remate. Normalmente aplícase este termo a estatuas mutiladas, pero tamén a columnas ou piares sen capitel.
adx [BOT]
Planta que carece dunha estrutura que normalmente estaría presente en disposición apical.
s m [LIT]
verso.
adx e s [RELIX]
1. Cristián que non recoñece un superior xerárquico.
2. Dise especialmente dos eutiquianos (s V) que no Próximo Oriente se separaron do seu bispo e non recoñeceron xefe ningún.
3. Comunidades orientais, como a dos serviáns e a dos xacobitas.
4. Comunidades da Igrexa Ortodoxa que non recoñecen a autoridade do patriarca correspondente.

Palabras veciñas