aceptor

aceptor
  1. s m [FÍS]

    Nun semicondutor, átomo trivalente incorporado como impureza capaz de recibir un electrón proveniente doutro átomo chamado doador. O aluminio, o boro, o galio e o indio son os máis comúns.

  2. s m [QUÍM]

    Substancia que, ao producirse a ruptura dun enlace heteroxeneamente (reaccións heterolíticas), actúa como aceptante de electróns.

Palabras veciñas

aceptar | aceptilación | acepto -ta | aceptor | Acer | aceráceo -a | Aceras