acólito

(< lat acollytu < gr ἀκόλουϴος ‘o que segue ou acompaña’)

s m [RELIX]
1. Ministro da Igrexa que recibiu o ministerio do acolitado e serve o altar.
  
  Ex: O acólito axudaba o crego na misa os domingos.
2. Persoa que serve o altar, aínda sen estar ordenada.
  
  Ex: No medio da misa o acólito pasou a bolsa das esmolas entre os fregueses.
s m
Persoa que apoia indiscutiblemente a outra, xeralmente máis poderosa. OBS: Tende a usarse con sentido pexorativo.

Ex: A pesar das barbaridades que cometese sempre estaba protexido polos seus acólitos.

Palabras veciñas