acurralar

Escoitar
acurralar

(

  1. v t

    Poñer os animais no curral.

    Ex: Polo serán acurralan as galiñas e os parrulos.

     Confrontacións: encerrar.
  2. v t p ext

    Poñer en situación de non poder fuxir a unha persoa ou animal.

    Ex: A policia non puido acurralar o delincuente e fuxiu do país.
  3. v t

    Deixar a alguén sen saber qué responder, como defenderse dunha acometida, sen argumentos.

    Ex: Na reunión acurralaron os novatos porque non tiñan experiencia na materia.

Palabras veciñas

acurralado -da | acurralador -ra | acurralamento | acurralar | acurrunchar | acurtar | acuruchar
Conxugar
VERBO acurralar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralo
acurralas
acurrala
acurralamos
acurralades
acurralan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralaba
acurralabas
acurralaba
acurralabamos
acurralabades
acurralaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralei
acurralaches
acurralou
acurralamos
acurralastes
acurralaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralara
acurralaras
acurralara
acurralaramos
acurralarades
acurralaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralarei
acurralarás
acurralará
acurralaremos
acurralaredes
acurralarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralaría
acurralarías
acurralaría
acurralariamos
acurralariades
acurralarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurrale
acurrales
acurrale
acurralemos
acurraledes
acurralen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralase
acurralases
acurralase
acurralasemos
acurralasedes
acurralasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralar
acurralares
acurralar
acurralarmos
acurralardes
acurralaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
acurrala
-
-
acurralade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles acurralar
acurralares
acurralar
acurralarmos
acurralardes
acurralaren
Xerundio acurralando
Participio acurralado
acurralada
acurralados
acurraladas