adiectio*
adiectio*
s
f
[FILOS/LIT]
Categoría modificativa introducida na Retórica por Quintiliano que consiste en engadir un ou máis elementos a un enunciado, a unha oración, a unha frase ou a unha palabra. A crase, a epéntese e a enumeración constitúen os tipos de adiectio simple pois baséanse na xustaposición de elementos, mentres que a anáfora, a diloxía e a rima pertencen á adiectio repetitiva porque consisten na reiteración do elemento engadido. Ademais a adiectio, segundo a súa localización, constitúe unha prótese, unha epéntese ou unha paragoxe, segundo o elemento introducido se coloque diante, no interior ou ao final, respectivamente.