afastar

v t e pron
Situar(se) algo ou alguén máis lonxe de onde está de modo que se crea un espazo ou vía entre ambas cousas.

Ex: Afasta esa foto de aí! Afástate da fiestra.
v t e pron
Colocar(se) lonxe ou maís lonxe do lugar onde se está inicialmente.

Ex: Afastou o neno do forno. Afasteime un pouco para que puidera comer tranquilo o gato.
v t e pron
Pór(se) lonxe.

Ex: Afastouno daquela vida sen control. A súa compaña afastoume do abismo no que estaba sumida.
v pron
Separarse afectiva ou ideoloxicamente dunha persoa ou grupo de persoas.

Ex: María e Pablo afastábanse cada vez máis, xa non había posibilidade de reconciliación.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO afastar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afasto
afastas
afasta
afastamos
afastades
afastan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afastaba
afastabas
afastaba
afastabamos
afastabades
afastaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afastei
afastaches
afastou
afastamos
afastastes
afastaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afastara
afastaras
afastara
afastaramos
afastarades
afastaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afastarei
afastarás
afastará
afastaremos
afastaredes
afastarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afastaría
afastarías
afastaría
afastariamos
afastariades
afastarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afaste
afastes
afaste
afastemos
afastedes
afasten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afastase
afastases
afastase
afastasemos
afastasedes
afastasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afastar
afastares
afastar
afastarmos
afastardes
afastaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
afasta
-
-
afastade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles afastar
afastares
afastar
afastarmos
afastardes
afastaren

Xerundio afastando

Participio afastado
afastada
afastados
afastadas