afonía
afonía
(< gr ἀϕωνία ‘sen voz’)
s
f
[PAT]
Perda ou diminución da voz. Prodúcese polos esforzos feitos ao falar (afonía espástica), tumores ou parálise dos nervios. Se é consecuencia de trastornos psíquicos chámase afonía histérica.
Ex: Con esta afonía non puiden cantar na voda.
Sinónimos
Citas
- Con esta afonía non puiden cantar na voda.