albacar
albacar
(< ár al-baqqāra‘vaquería’)
s
m
[HIST/ARQUIT]
Recinto murado, porta ou torreón que había no exterior de certas fortificacións musulmanas na Idade Media.
Ex: Reconstruíron o albacar con pedra extraída do río.
Citas
- Reconstruíron o albacar con pedra extraída do río.