aliar

(< lat alligāre ‘atar’)

v t
Combinar, unir dous metais fundíndoos nun só para formar unha aliaxe.

Ex: Para aliar varios metais precisas de grandes fornos de fundición.
Sinónimos: ligar. Confrontacións: amalgamar.
v t
Unir algo ou alguén a outro mediante un pacto.

Ex: Ó aliar dous ou máis bancos nun só, créase un grupo máis forte.
v pron
1. Unirse ou xuntarse forzas para unha causa común.
  
  Ex: Esas dúas empresas aliáronse para monopolizar o mercado da cervexa.
2. Unirse dous ou máis pobos, países ou comunidades mediante un tratado de carácter político.
  
  Ex: Austria e Alemaña aliáronse para formar unha nova coalición.
v t
Xuntar elementos que resultan diferentes.

Ex: Eses amigos teus alían a bondade e a maldade.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO aliar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alío
alías
alía
aliamos
aliades
alían

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aliaba
aliabas
aliaba
aliabamos
aliabades
aliaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aliei
aliaches
aliou
aliamos
aliastes
aliaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aliara
aliaras
aliara
aliaramos
aliarades
aliaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aliarei
aliarás
aliará
aliaremos
aliaredes
aliarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aliaría
aliarías
aliaría
aliariamos
aliariades
aliarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles alíe
alíes
alíe
aliemos
aliedes
alíen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aliase
aliases
aliase
aliasemos
aliasedes
aliasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aliar
aliares
aliar
aliarmos
aliardes
aliaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
alía
-
-
aliade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aliar
aliares
aliar
aliarmos
aliardes
aliaren

Xerundio aliando

Participio aliado
aliada
aliados
aliadas