anabar

anabar

(

  1. v t

    Converter en labradío un terreo que estaba a monte.

    Ex: Anabei este anaco de monte para plantar viñas.

  2. v pron

    Incharse o ubre da vaca.

  3. v pron

    Estragarse o plantado, xeralmente tubérculos, por pasar moito tempo na tona da terra.

Palabras veciñas

anabántido | anabaptismo | anabaptista | anabar | Anabar | Anabas | anábase
Conxugar
VERBO anabar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabo
anabas
anaba
anabamos
anabades
anaban
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anababa
anababas
anababa
anababamos
anababades
anababan
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabei
anabaches
anabou
anabamos
anabastes
anabaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabara
anabaras
anabara
anabaramos
anabarades
anabaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabarei
anabarás
anabará
anabaremos
anabaredes
anabarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabaría
anabarías
anabaría
anabariamos
anabariades
anabarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabe
anabes
anabe
anabemos
anabedes
anaben
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabase
anabases
anabase
anabasemos
anabasedes
anabasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabar
anabares
anabar
anabarmos
anabardes
anabaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
anaba
-
-
anabade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anabar
anabares
anabar
anabarmos
anabardes
anabaren
Xerundio anabando
Participio anabado
anabada
anabados
anabadas