aniñar

(< niño)

v i
Agocharse unha ave, especialmente a galiña, no seu niño para pór ovos.

Ex: Todas as galiñas aniñaron e agora podemos comer ovos da casa.
v i
Facer niño, especialmente as aves, ou vivir habitualmente nun determinado lugar.

Ex: Os ratos aniñaron no sobrado. Agora as gaivotas aniñan nas cidades.
v i
Estar unha ave no niño a chocar os ovos ou acubillando os pitos.

Ex: A aguia aniñaba tranquila a pesar dos movementos da árbore.
Sinónimos: incubar.
v pron
Agocharse dobrando as pernas e sentándose enriba dos calcañares.

Ex: Aniñeime e por mor diso comezaron a doerme os riles.
v i
Estar ou formarse algo dentro dunha persoa.

Ex: Aniña no seu maxín a idea de ser un excelente escritor.
Sinónimos: incubar.
v i [INFORM]
Colocar unha estrutura dentro doutra estrutura do mesmo tipo.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO aniñar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniño
aniñas
aniña
aniñamos
aniñades
aniñan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñaba
aniñabas
aniñaba
aniñabamos
aniñabades
aniñaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñei
aniñaches
aniñou
aniñamos
aniñastes
aniñaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñara
aniñaras
aniñara
aniñaramos
aniñarades
aniñaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñarei
aniñarás
aniñará
aniñaremos
aniñaredes
aniñarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñaría
aniñarías
aniñaría
aniñariamos
aniñariades
aniñarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñe
aniñes
aniñe
aniñemos
aniñedes
aniñen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñase
aniñases
aniñase
aniñasemos
aniñasedes
aniñasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñar
aniñares
aniñar
aniñarmos
aniñardes
aniñaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
aniña
-
-
aniñade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles aniñar
aniñares
aniñar
aniñarmos
aniñardes
aniñaren

Xerundio aniñando

Participio aniñado
aniñada
aniñados
aniñadas