anómero

anómero
s m [QUÍM]

Cada un dos dous hemiacetais internos dos azucres, que teñen a mesma configuración en todos os átomos de carbono excepto no carbono aldehídico, responsable da anomería e chamado carbono anomérico; cada parella de anómeros a e b son diastereómeros.

Palabras veciñas

anomeo | anomería | anomérico -ca | anómero | anomia | Anomia | anomocelo -la