aplicación
(< lat applicatiōne)
-
s
f
Acción e efecto de aplicar ou de aplicarse.
-
s
f
Posibilidade de servir ou ser utilizado para algo.
Ex: Unha das aplicacións do algodón é a confección.
-
s
f
Constancia ou esforzo que se pon para realizar un traballo, especialmente o estudio.
Ex: A súa aplicación no estudo levouna ó doutoramento.
-
s
f
[TÉXT]
Ornamentación que se pon sobre unha prenda para enfeitala.
Ex: A túa cazadora leva unhas aplicacións de flores.
-
s
f
[MAT]
Correspondencia entre dous conxuntos onde todo elemento do primeiro conxunto (ou orixinal) ten unha soa imaxe no segundo conxunto. Se elementos diferentes teñen imaxes diferentes, a aplicación chámase inxectiva; se todo elemento do segundo conxunto é imaxe alomenos dun elemento do primeiro, a aplicación é exhaustiva; unha aplicación que sexa ao mesmo tempo inxectiva e exhaustiva chámase bixectiva ou unívoca.
-
aplicación idéntica
[MAT]
Aplicación que se establece entre un conxunto e el mesmo de xeito que a cada elemento do conxunto lle corresponde el mesmo.
-
aplicación lineal
[MAT]
Aplicación establecida entre dous espacios vectoriais, E e F, de xeito que para dous elementos calquera x, y de E cúmprese: f(x+y)=f(x)+f(y) e f(λx)= λf(x) onde λ é un escalar.
-
[INFORM]
-
s
f
Conxunto de instrucións e datos que unha vez executado permite traballar cun ordenador e os seus periféricos realizando funcións como procesar textos, compoñer ilustracións, tratar fotografías, etc.
-
aplicación asasina
Aquela que pola súa amplitude e versatilidade pode substituír vantaxosamente a outras existentes con anterioridade.
-
aplicación multimedia
Aquela na que se empregan combinados varios soportes e formatos de gravación de datos, combinándose en tempo real os datos almacenados en cada un deles cos demais. Por exemplo, sería multimedia un programa que empregase fotografías, sons e textos combinados.
-
s
f
-
s
f
[DER/ECON]
Operación bolsista na que se unen ordes de signo contrario.
-
s
f
[FILOS]
Concepto procedente da hermenéutica, designa a adaptación do sentido dunha situación e momento concretos dende os que se exerce a comprensión do texto interpretado.
-
s
f
Termo da xerga das palilleiras que corresponde á voz que designa un tipo de encaixe que se une a outro, xeralmente nun extremo.
Sinónimos: aplique.