apófanse
apófanse
(< gr ἀποϕαίνω ‘mostrar’)
s
f
[FILOS]
Teoría lóxica dos enunciados apofánticos. A lóxica aristotélica consideraba que a forma esencial do pensamento era a atribución dun predicado a un suxeito, do que resulta unha proposición verdadeira ou falsa.