arquilaúde
arquilaúde
(
s
m
[MÚS]
Laúde grande provisto dun mastro longo e dous pasadores, un para as cordas normais do laúde, e outro, máis elevado, para seis ou oito cordas suplementarias máis longas, e cun son máis grave. Foi utilizado como baixo continuo desde finais do s XVI ata finais do s XVIII.