arrenotocia | EGU - Enciclopedia Galega Universal

(

s f [BIOL]

Partenoxénese que orixina exclusivamente machos, que ten lugar por exemplo nas abellas.

Confrontacións

deuterotocia, telitocia

Palabras veciñas

arrenegar | arrenlar | arrenoblastoma | arrenotocia | ¹ arreo | ² arreo | Arreola, Juan José