asoar

(

v t
Facer saír os mocos do nariz cunha expiración forte.

Ex: A profesora asoou os rapaces que estaban arrefriados antes de comezar a clase.
Sinónimos: fungar.
v pron
Limparse un mesmo os mocos cun pano.

Ex: Asoeime co pano que atopei nun caixón do armario.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO asoar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoo
asoas
asoa
asoamos
asoades
asoan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoaba
asoabas
asoaba
asoabamos
asoabades
asoaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoei
asoaches
asoou
asoamos
asoastes
asoaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoara
asoaras
asoara
asoaramos
asoarades
asoaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoarei
asoarás
asoará
asoaremos
asoaredes
asoarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoaría
asoarías
asoaría
asoariamos
asoariades
asoarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoe
asoes
asoe
asoemos
asoedes
asoen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoase
asoases
asoase
asoasemos
asoasedes
asoasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoar
asoares
asoar
asoarmos
asoardes
asoaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
asoa
-
-
asoade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles asoar
asoares
asoar
asoarmos
asoardes
asoaren

Xerundio asoando

Participio asoado
asoada
asoados
asoadas