atabal

atabal

(< ár aṭ-ṭabál‘o tímpano’< ár a-tabl)

  1. s m [MÚS]

    Especie de tambor hemisférico coa caixa de cobre cuberta por unha soa pel.

    Sinónimos: timbal.
  2. s m [MÚS]

    Tambor alto e estreito que se toca cunha soa baqueta.

    Ex: Toca os atabais nunha orquesta.

    Sinónimos: timbal.

Palabras veciñas

2 ata | Ata, Tito Quinto | atabacado -da | atabal | atabasar | atabeg* | atacable