atenuante

atenuante

(< lat attenŭānte)

  1. adx

    Que atenúa.

  2. s f [BIOQ]

    Substancia que atenúa o efecto dun tóxico.

  3. adx e s f [DER]

    Que reduce a suavidade dun delito e acurta unha pena legal.

    Ex: O xuíz considerou circunstancias atenuantes e o acusado non cumpriu a condena imposta anteriormente. A avogada considerou a súa insolvencia como unha atenuante na defensa.

    Antónimos: agravante.

Palabras veciñas

atenuación | atenuado -da | atenuador | atenuante | atenuar | atenzar | ATEO