Baltar

Apelido procedente dun antropotopónimo que remite ao xenitivo do nome persoal de orixe xermánica Baltarius; este nome está composto polo xermánico *bal- ‘audaz, valente’ e -arius, forma derivada do gótico harjis ‘exército’, que confluíu co latín -arius.

Liñaxe orixinaria de Verín. As súas armas levan, sobre campo de azul, un baltar.