bandallo
bandallo
(<3banda ‘tecido’)
-
s
m
Anaco de tea roto e moi gastado. SIN: aldraxe, fargallo, farrapo, galdrapo.
Ex: A mendiga vestía unha saia chea de bandallos.
-
s
m
Peza de roupa vella e rota. SIN: farrapo.
Ex: Disfrazouse cuns bandallos que había no faiado.
-
s
m
Quen non coida o seu aspecto externo ou se amosa sucio vestíndose con farrapos. SIN: badanas, baldreo, baldroeiro, baldrogas, bandalleiro, fargallón, farrapeiro, farrapento, pingo, zalapastrán.
Ex: Non sabe vestir, anda feito un bandallo.
-
adx
Que ten poucos folgos. SIN: pastrán.