bandoneón
bandoneón
(
s
m
[MÚS]
Instrumento aerófono da familia das harmónicas, variante do acordeón, de forma rectangular e provisto de botóns en ambos os dous lados. É un instrumento típico da música popular, empregado especialmente nos Balcáns e na Arxentina. Foi inventado no 1846 polo construtor H. Band de Krefeld.