betuláceo -a
betuláceo -a
(< lat bētŭla‘bidueiro’)
-
adx
Relativo ou pertencente ás betuláceas.
-
s
f
[PLANTA]
Planta leñosa, árbore ou arbusto da familia das betuláceas.
-
s
f pl
[PLANTA]
Familia de plantas leñosas, árbores ou arbustos, que comprende unhas 70 especies, da orde das fagais. As flores dispóñense en amentos masculinos e femininos. A planta monoica florece antes da saída das follas. Danse nos países temperados e fríos do hemisferio norte, aínda que hai algunhas especies na alta montaña tropical de América e Asia. Gran parte das betuláceas proporcionan madeira, moi apreciada na construción de mobles. A esta familia pertencen o amieiro, o bidueiro e a abeleira.