betume
(
-
s
m
[QUÍM]
Mestura de hidrocarburos de orixe natural ou piroxénica ou de ambos os dous, case sempre acompañados de derivados hidrocarbonados, que pode ser líquida, máis ou menos volátil, semisólida ou sólida. É completamente soluble en disulfuro de carbono e está presente nos asfaltos e nas ceras minerais.
-
s
m
[QUÍM/IND]
Pasta empregada para facer lustroso o calzado, obtida por fusión homoxénea dunha mestura de ceras duras naturais ou sintéticas, parafinas e ceras microcristalinas plásticas, con disolventes orgánicos (principalmente augarrás, white spirit ou ambos os dous), xunto con colorantes.
Ex: Comprei betume negro para lustrar os zapatos.
Sinónimos: crema. -
s
m
[QUÍM]
Mestura de pez, alcatrán, sebo e outros ingredientes que se utiliza para conservar os fondos das embarcacións ou formar os pavimentos.
-
[CONSTR/ENX]
-
s
m
Produto bituminoso.
-
betume asfáltico
Asfalto refinado para satisfacer unhas especificacións establecidas.
-
betume epoxi
Ligante bituminoso obtido coa mestura de betume asfáltico con pequenas cantidades de resina epoxi. Emprégase en conglomerados asfálticos de alta resistencia, pavimentos industriais, etc.
-
betume líquido
Betume asfáltico dunha consistencia tan baixa que non permite efectuar o ensaio de penetración.
-
betume oxidado
Produto bituminoso resultante da oxidación directa por insuflación de aire quente, que se caracteriza pola súa elevada resistencia ao envellecemento. Emprégase principalmente en inxeccións e impermeabilizacións.
-
s
m
-
betume de Xudea
[QUÍM/PINT]
Asfalto natural. Coñecido dende hai moito tempo (culturas de Ur e Exipto), recibe este nome xa que os xacementos máis antigos de materiais bituminosos están no val do Xordán. Empregouse como colorante durante os ss XVIII e XIX, por mor dos matices característicos do marrón cálido.