bignoniáceo -a

Relativo ou pertencente ás bignoniáceas.

Planta da familia das bignoniáceas.

Familia de plantas da orde escrofulariais integrada por individuos xeralmente leñosos (árbores, arbustos, lianas e raramente herbas) de distribución tropical, centradas particularmente en América do Sur. As bignoniáceas proporcionan boa madeira e teñen un bonito efecto ornamental, como as dos xéneros Bignonia, Catalpa, Crescentia, Jacaranda, Parmentiera e Tecoma.