biliar

Relativo ou pertencente á bile ou que a contén.

Cada un dos esteroides que hai na bile, caracterizados pola posición cis dos aneis A e B e porque todos os grupos hidroxilo están en posición a. Os máis coñecidos son os ácidos cólico, desoxicólico, quenodesoxicólico e litocólico. Proveñen da síntese hepática a partir do colesterol e están na bile en forma de sales biliares conxugados coa glicina ou a taurina.

Nome xenérico que se lle dá a toda unha gama de substancias que proveñen da degradación da hemoglobina dos eritrocitos no fígado, no bazo e na médula ósea, e que teñen unha coloración verde ou amarela característica. Os máis importantes son a bilirrubina e a biliverdina.

Nome xenérico dunhas substancias altamente tensoactivas e moi solubles en auga que se atopan na bile e que teñen un papel importante no metabolismo intermedio como emulsionantes dos lípidos. Son os sales dos ácidos biliares conxugados con taurina ou glicina.

Condutos que levan a bile dende o fígado ata o intestino delgado. Son os condutos biliares intrahepáticos dereito e esquerdo, a súa reunión constitúe a canle hepática, o conduto cístico e o colédoco.