bi(s)-

Forma prefixada de orixe latina que se emprega na composición de palabras co significado de ‘dous, dúas veces, dobremente’.

Forma prefixada que se utiliza na nomenclatura sistemática para indicar a presencia, nunha molécula, de dous radicais iguais de nome máis ou menos complicado e que debe ser empregado en lugar do prefixo di- para evitar equívocos.