boquear

boquear

(< boca)

  1. v i

    Abrir a boca para coller aire, especialmente quen está a piques de morrer.

    Ex: Onte a cadela estaba boqueando e hoxe atopámola sen vida.

    Sinónimos: boquexar. Confrontacións: agonizar, expirar.
  2. v i

    Abrir a boca involuntariamente, xeralmente facendo ruído, a causa da fame, do sono ou do aburrimento.

    Ex: No medio da película empezou a boquear.

    Sinónimos: bocexar, boquexar.
  3. v i

    Estar algunha cousa a punto de rematar.

    Ex: Meteron un gol cando o partido xa estaba boqueando e gañaron a final.

    Sinónimos: boquexar. Confrontacións: agonizar, expirar.

Palabras veciñas

Bophuthatswana | Bopp, Franz | boqueada | boquear | boqueira | Boqueira | boqueiro
Conxugar
VERBO boquear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boqueo
boqueas
boquea
boqueamos
boqueades
boquean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boqueaba
boqueabas
boqueaba
boqueabamos
boqueabades
boqueaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boqueei
boqueaches
boqueou
boqueamos
boqueastes
boquearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boqueara
boquearas
boqueara
boquearamos
boquearades
boquearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boquearei
boquearás
boqueará
boquearemos
boquearedes
boquearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boquearía
boquearías
boquearía
boqueariamos
boqueariades
boquearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boquee
boquees
boquee
boqueemos
boqueedes
boqueen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boquease
boqueases
boquease
boqueasemos
boqueasedes
boqueasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boquear
boqueares
boquear
boquearmos
boqueardes
boquearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
boquea
-
-
boqueade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
boquear
boqueares
boquear
boquearmos
boqueardes
boquearen
Xerundio boqueando
Participio boqueado
boqueada
boqueados
boqueadas