bórax
bórax
(< lat científico borax <ár bawraq < persa boûrah)
s
m
[QUÍM/MINERAL]
Sólido de lustre vítreo que se presenta en forma de mineral monoclínico holoédrico e que forma cristais prismáticos, curtos e grosos, incoloros ou de cor gris ou amarela, de fractura concoidal e brillo graxo. En solución acuosa ten propiedades antisépticas. Emprégase na obtención doutros compostos do boro, nos vitrificados e na fabricación de esmaltes, así como en soldadura, polo seu poder disolvente dos óxidos metálicos. OBS: A grafía x representa o son [ks].