boréade
boréade
(< Boreas, deus do vento)
-
s
[MIT]
Cada unha das divindades aladas nacidas de Bóreas, concretamente Cálais e Zetas. Como seu pai, eran deuses dos ventos, e a súa característica principal era a velocidade. Segundo uns autores tiñan ás nos talóns, e segundo outros no lombo. Tomaron parte na expedición dos argonautas loitando contra as harpías, que perseguían o Rei Fineo. Parece que morreron a mans de Heracles.
Ex: As boréades trouxéronnos o vento do norte.
-
adx
[MIT]
Relativo ou pertencente aos boréades ou ás boréades.