borne

borne

(< fr borne ‘extremo,límite’)

s m [FÍS]

Peza condutora dun dispositivo eléctrico, que serve para efectuar as conexións dos fíos condutores, que son suxeitados xeralmente por un parafuso.

Ex: A avaría débese ós bornes da batería.

Citas

  • A avaría débese aos bornes da batería.

Palabras veciñas

bornaceira | bornal | Bornalle | borne | Borne | Börne, Ludwig | borneira