barbier de Séville ou la précaution inutile, Le

Comedia en catro actos, en prosa, de Caron de Beaumarchais, estreada en París en 1775. Beaumarchais creou un personaxe, Fígaro, descendente do Arlequín, de enxeño rápido e de criterio independente, que adquiriu complexidade con As vodas de Fígaro, do mesmo autor. O seu protagonista é o conde Almaviva, namorado de Rosina, rapaza con quen o seu titor ten pensado casar. Gracias ás artimañas do barbeiro Fígaro, o conde Almaviva consegue casar con Rosina. A obra foi musicada, entre outros, por Giovanni Paisiello (1782) e por Rossini (1816).