bulbo

Órgano, xeralmente subterráneo, constituído por un talo curto e engrosado, cunha xema destinada a orixinar o talo aéreo ao darse as condicións adecuadas, e envolvida de follas carnosas e ricas en reservas, entre as que hai outras xemas, que orixinarán novos bulbos. O bulbo representa un órgano de resistencia que permite a un gran número de xeófitos pasar a época desfavorable (fría ou seca) do seu ciclo vexetativo. Pola súa riqueza en substancias de reserva, diversas especies bulbosas teñen interese alimentario.

Nalgúns cogomelos, engrosamento globuloso da base do pé.

Nalgunhas algas, disco basal de fixación en forma de cúpula.

Expansión, protuberancia redondeada de certos órganos que lembra, pola súa forma, os bulbos vexetais.

Dilatación da base da aorta.

Rexión do vaso cardíaco do embrión.

Papila nerviosa e vascular da parte interna do dente.

Primeiro tramo do duodeno, a continuación do píloro.

Cada unha das placas terminais do nervio gustatorio nas papilas da lingua.

Porción nodosa que conecta diferentes nervios entre eles.

Cada unha das dúas expansións do nervio olfactorio na cara inferior de cada lóbulo cerebral anterior.

Extremo central dun pelo ou cabelo, que forma unha expansión bulbosa que circunda a papila.

Protuberancia da extremidade superior da medula espiñal, entre a protuberancia anular e o orificio occipital. A cara anterior descansa na base do cranio, e a posterior forma, coa protuberancia, a base do cuarto ventrículo. No bulbo raquídeo radican os centros vitais máis importantes para a regulación das funcións respiratoria, circulatoria e do equilibrio, e tamén os centros reflexos da tose, o espirro, a deglución, a fonación, o vómito, a mastigación e a oclusión da pálpebra; ademais dos automáticos do ritmo respiratorio, cardíaco e vascular. Tamén se localizan nel os centros nucleares de diversos nervios craniais.

Rexión ensanchada da uretra esponxosa.

Cada un dos dous órganos eréctiles situados baixo a mucosa vaxinal, homólogo do tubo uretral masculino.