cabezallo

s m [ETN]

Peza longa de madeira situada no medio do carro, na parte dianteira do chedeiro. No extremo leva unhas furas para meter a chavella que suxeita o temoeiro do xugo, facilitando o enganche dos animais de tiro; e un puntal, chamado tentemozo, para manter incorporado o carro cando se carga e descarga.

Ex: O carro que hai na casa ten o cabezallo roto.